Nou, zoals gisteren al aangegeven, vandaag zo ver mogelijk noordwaarts rijden. Hierbij zocht ik naar de (hopelijk) ideale combinatie van 1) toeristisch rijden, 2) goed opschieten en 3) vermijd op deze zwarte zaterdag de grote doorgaande routes uit Spanje/Zuid-Frankrijk noordwaarts. Zou ik Parijs nog kunnen halen?
Maar laat ik beginnen bij ’t begin: wakker geworden na een uitstekende nachtrust, prima bedje 😀
Om 8 uur aan ’t ontbijt, voor Franse begrippen: superbe!! Tegelijkertijd gewerkt aan de nieuwe route voor vandaag, waarbij ik rekening hield met de 3 genoemde uitgangspunten.
Eerst langs wat plaatsnaambordjes gereden, waarvan 1 héééle bekende. Je komt nog eens wat tegen op zo’n rit door zuid Frankrijk
Uiteindelijk van Soustons, via Saint Vincent naar Dax. Daarna via Mont de Marsan en Bergerac naar Brive. En zo heb ik ’t halve grote-fond programma wel zo ongeveer gehad .
In Dax had ik echter dikke pech. Ik belandde in een of ander groots volksfeest. Duizenden mensen, allemaal in ’t wit met rode sjaals/accenten liepen over straat. Centrum afgesloten, wegen verstopt en langs de rivier waren grote campings en parkings ingericht. Ik zat d’r middenin, en geraakte er maar niet uit. Temperatuur was ruim 30, telefoon oververhit en IK ook, alleen m’n Honda had nergens last van :). Bij een tankstation een volledige reset gedaan (van foon, route én mezelf) en via een rondweg om de hele shit heen gereden. Denk dat ik er een uur verloren heb….
Vervolgens borden Mont de Marsan gaan volgen, en daar stond ook al Bergerac en Perigueux aangegeven. Ik weet niet wat nu saaier is, van die kaarsrechte Franse D en N wegen, waar je iig soms nog eens voor een dorp moet afremmen en/of een inhaalactie kunt doen. Óf snelweg, met cruise-controle op 110 of 130 (steeds +10 uiteraard 😉 ), maar dat was zéker niet de kortste route… Uiteindelijk voor de eerste optie ”gekozen”. Nou ja, ik miste een afslag naar Bordeaux, maar die had ik dus wel moeten (of kunnen) nemen. ‘T werd dus ”toeristisch doorrijden” en dat schiet met 80+ 😉 ook wel best aardig op.
‘T was al half 4 toen ik in Bergerac onder een grote M ben gestopt voor een verlate lunch (2 uur/half 3 was – na ’t goede ontbijt – de planning), waarna ’t nog 30km was tot ik bij Perigueux de snelweg op draaide.
‘T was half 5 en Parijs was met 520km nog ver (om er nog maar even een wielerterm tegenaan te gooien).
Even na 6 passeerde ik Limoges, m’n oorspronkelijk geplande eindpunt, en dóór. Parijs was nog zo’n 375km, Orleans daarentegen 100km korter. En met een vaartje van zo’n 135 gemiddeld, zou ik dat op 2 uur moeten kunnen halen.
Ik besloot om eerst nog een uur door te rijden en dan te stoppen. Re-hydrateren van zowel de Honda als mezelf, en even met mezelf in gesprek te gaan hoe ik me voelde. Behalve een houten reet eigenlijk bést okay, al zie ik er op de foto er wat minder rooskleurig uit 😀 . Vanaf de parking nabij Chateauroux heb ik een B&B-kamer geboekt in Orleans en vlg de navi was dat 6 kwartier rijden. Nouuu, dat kan ook in 5 :D. Ik kon daarbij gebruik maken van relatief weinig verkeer en droge omstandigheden, tenminste van buiten. Want met 34-37 graden was de binnenkant van m’n kleding/helm niet droog te houden….
Resumé: ’n dikke 750 km in 10,5 uur (waarvan de laatste 430km/4u Pèage) . Inmiddels zit ik in Saran (een voorstadje van Orleans) bij de B&B op ’t buitenterras dit verslag te schrijven, onder ’t genot van m’n 2e halve liter Affligem. Ja daar wordt deze jongen blij van 😀 . Ik heb hier overigens ook kunnen eten (voor mij een noviteit bij de B&B-keten). Niet veel bijzonders, maar ’t vult en ik hoef daardoor niet meer weg en kan nu ’t bed opzoeken.
A demain.
Morgen zal de buienradar ’t grootste deel van mijn route bepalen. Vanaf hier nog 550km, zegt Google.
