Nouuu, en dan begint vandaag de terugreis uit Spanje. Gezien ’t tijdstip van gisteren én ’t feit dat ’t ontbijt-barretje tegenover ons op donderdag gesloten was, heb ik afgesproken om om 11 uur in ’t hotel te ontbijten en rond 12 uit te checken.
Tijdens ’t ontbijt liepen Kieran en Sabino nog binnen, dus nog even kunnen bijkletsen over de dag van gisteren en na een hartelijk afscheid en tot ziens (dus PST: deze stopover kun je alvast inplannen ), m’n laatste spullen van de kamer gehaald en om half 1 weggereden uit Felechosa.
Ik had voor vandaag vier routes voorbereid, uiteenlopend van 5 tot 7,5 uur rijtijd. Gezien m’n late start werd ’t uiteraard de kortste route. En ook die is zéker niet tegengevallen. En voor de andere routeopties: ach, hier kom ik tóch terug .
‘T was een heel afwisselende route met diverse colletjes en cols. Waarbij de overgang van Asturië naar Léon – qua wegdek – wel erg Belgisch aanvoelde . Héérlijk gereden eigenlijk. ‘T was wel warm (tot 36 graden….) maar omdat ik laat had ”ontbeten” (was meer brunch ) hoefde ik niet meer te stoppen. Voor de niet-motoristi: zolang je (hard) kunt doorrijden, heb je minder last vd warmte. Uiteraard wel een keer gestopt: 2 cola genomen, en de ijsblokjes in m’n bidon gemikt .
Na die stop betrok de lucht, stratus die over de bergkammen vanuit zee ’t binnenland in werd geblazen. Eerst reed ik er nog onderdoor (scheelt meteen 10!!! graden), maar als je dan op een col van 1260 meter zit, rij je uiteindelijk gewoon de wolken in. Zicht: soms maar 30 meter…. en dan is ’t niet fijn als koeien/paarden gewoon over de weg lopen cq in de berm staan te grazen (maar dan wel met 90% van hun enorme lijf óp de weg). Zoals ik al eens eerder schreef (Corsica): die eet je met 2 man NIET op een dag op….
Het laatste anderhalf uur kende veel verschillende wegtypes en omgevingen. Eerst bergwegen (afdaling na die paarden etc), dan een héle mooie weg langs een stuwmeer met ook een verzopen kerktoren (ala Reschenpas), kaarsrechte wegen over een plateau (die mij deden terugdenken aan m’n reizen door Nevada en Arizona), om weer bochtig te eindigen richting m’n overnachtingsplaats voor vandaag: Valdivielso.
En wát voor een plek. M’n moeder zei vroeger dat ik muisonder in de hel zou belanden (een van haar standaard uitdrukkingen ) omdat ik niet vaak genoeg naar de kerk ging. Nouuuuu, dat maak ik vandaag ruimschoots goed, want ik slááp d’rin . Mam zoew trots op mich zeen .
Een omgebouwde kerk (of was ’t een klooster, gezien de tralies voor de ramen) maar iig een religieus gebouw. Omgebouwd in verschillende appartementen (airBnB oid). Iig, ik heb daar nu een kamer in een of andere omgebouwde zijkapel. Eigenlijk níks mis mee, alleen een boilertje zou niet misstaan (in tijden van droogte bijna 5 min op warm water moeten wachten…. niet van deze tijd hè).
Ontbijt, laat staan diner, niet bepaald in de buurt (leerpuntje voor deze stagiair: áltijd horeca checken bij ’t overnachtingsadres). Op ruim ’n kilometer (net iets verder dan ”de Witte”) ligt een barretje waar je ook kunt eten. Dit verslag schrijf ik vanaf ’t terras daarvan. Geen idee wat hier allemaal gebeurt, maar vlg mij is ’t wel gezellig hier. Is iig héél veel aanloop dus zal wel goed zijn. Een barman die dúidelijk plezier heeft in z’n werk (en anders maak ik je wel wat anders wijs ), maar ik heb nooit lang op eten/bier hoeven te wachten, dus mij hoor je niet klagen.
Ik rond af, morgen terug naar Frankrijk, Soustons om precies te zijn (maar daar vertel ik morgen meer over). Daarna moet ik eens effe kijken wat ik ga doen, Meteo France geeft voor zaterdag en zondag niet al te best weer aan. Misschien ”change of plans”. Jullie lezen ’t morgen. Ik zeg vast: a demain, en ga nu datzelfde stuk weer teruglopen. En nee, hier staan geen lantaarnpalen…. 😉
