Bon soir allemaal, ik ben weer in Frankrijk en wel in Soustons, om precies te zijn. Een plek waar weinigen van jullie ooit van gehoord zullen hebben. Een gok, op Arno na: niemand! 😀
In een vér verleden heb ik ook – samen met Arno – postduiven gehad. En ’t was een wedvlucht vanuit Soustons die ons destijds de grootste overnacht-overwinning heeft opgeleverd. Een vale doffer die ”voor straf” een keer de overnacht-fond op moest, omdat ie op ’t normale programma bíjna altijd te laat arriveerde. Nouuuu, zo’n overnachtingsvlucht lag em duidelijk beter 😀 . Met een voorsprong van anderhalf uur won hij de eerste prijs in Samenspel en Unie. Tegenover heel Limburg haalde hij de 4e plaats, en nationaal de 12e. We hebben ’t hier over 1993.
Soustons heeft sindsdien voor ons beiden een bijzondere betekenis. En ja, als je dan 33 jaar later een overnachtingsplek zoekt in deze omgeving, dan móet dat natuurlijk híer zijn 😀 . (Foto: zie hoofdafbeelding bij dit bericht. En ja, dit had ik natuurlijk thuis al voorbereid)
Dan de reis van vandaag. Een goede nacht in ’t klooster. Wel een beetje ’n korte nacht, was eigenlijk gister toch nog wel laat geworden. Ik geloof niet dat ik als kloosterling hoge ogen had gegooid, was me toch iets te kil voor m’n gevoel. Al was de kamer/’t appt eigenlijk wel prima.
Ben zonder ontbijt vertrokken. Ik had op maps een barretje gespot, op 20 min rijden. Een ”wat” ouder stelletje die daar wrs al van voor de oorlog een bar exploiteert. En ik hoop maar voor haar dat die twee pre-molaren in de onderkaak ’n voorbode is van een duurzame tandheelkundige behandeling (overkappingsprothese oid, anders ziet ze er écht uit als ’n everzwijn…. Ja ik weet ’t, daar mag ik niet meer lachen. Maja, ken je ’t, dat als iemand zegt ”kijk niet naar links”, dat dan iedereen naar links kijkt? Hier ook, ik wíl er niet naar kijken, maar tóch…)
Een zéér goed vullende ”Bocadillo con lomo y queso” verder, ging ik om half 11 op weg voor 475km, maar wel met n ingebouwde afkorting.
Maar eerst nog even over dat barretje. Ik heb de afgelopen dagen gemerkt welke vitale functie dit soort ontbijtbarretjes in de (noord)Spaanse dorpsgemeenschappen vervullen. ‘T is een onderdeel van hun way of life, maar gezien de leeftijd van menig eigenaar, voorzie ik toch wel problemen voor de toekomst….
Enfin, niks wat ik nu kan en wil oplossen. Gas d’rop!
Heerlijk gereden, tot ik in de buurt van Bilbao donkere wolken ontwaarde. Toch maar gestopt op regenmembraam aan te trekken, met m’n koelvest daar overheen. Kon ie mooi (regen)water opnemen, waar ik gedurende de dag weer voordeel van zou hebben.
Ondanks dat de buienradar een flinke bui in ’t vooruitzicht had, ben ik natter van de zweet geworden, dan van de regen. Dus maar weer snel uit dat ding!
De route schoot écht lekker op en ik heb heerlijk door ’t Baskenland van de ene naar de andere bocht geslingerd. Echt geweldig hier. Maar tegen ’n uur of 3 kwam ik aan ’t afkortpunt. Óf nog 4 uur doorrijden over Pamplona en nog ’n stukje Pyreneeën meepakken, óf nog 2 uur autoweg rijden, en om 5 uur aan ’t bier zitten. Beiden hadden echter niet mijn voorkeur…. Onder ’n boom, motor aan de kant en opties doornemen. En passant nog even góed gehydrateerd, een wijs man heeft me ooit verteld dat dat goed is voor de concentratie :). Uiteindelijk voor een tussenoplossing gekozen: een secundaire afkorting waardoor ik rond zessen in Soustons zou zijn.
Eerst héérlijk binnendoor gekronkeld naar Leitza en via de Na-170 verder oostwaarts. Waarom heb ik dit niet oorspronkelijk zo gepland ?!?. Héérlijk.
Vervolgens een grotere weg op – een soort Route National, maar dan in Spanje – om naar Bera te rijden. Van daaruit wist ik dat ik de grens over kon, Frankrijk in, via een mooie kronkelweg. Aan de andere kant vd grens kom je nl weer in Saint Jean-de-luz. Percies, m’n natte overnachtingsoord van zondag. Precies op de grens lag ’n tankstation, heb geen idee of dat nu frans op spaans was.
Route en alles klopte wel, maar ’t verkeer was killing. Alsof ik op paasmaandag (niet die van 2020) de mergellandroute aan ’t rijden was… een optocht van auto’s/campers en fietsers (minimale passeerafstand tov fietsers is 1,5 meter, auto’s blijven vaak minuten achter een fietser sukkelen….. ), níet door te komen . Ik zag m’n verwachtte aankomsttijd alleen maar oplopen, tot ik ’t zat was en ”rechtstreeks naar hotel” op m’n navi intoetste. Uiteindelijk was ik daardoor ongeveer kwart voor zeven bij m’n hotel.
Prima ligging, maar een beetje aan de kleine kant. Personeel: een dikke 10 met een griffel, goed bier en goede service. Alleen serveren ze hier geen avondeten. Op hun aanraden bij de buren gegaan, maar dat was een grote teleurstelling. Als voorgerecht had ik 6 ham-kroketjes, tenminste dat aantal stond op de kaart. Heeft de ober er onderweg eentje weggesnaaid, of dachten ze dat ik niet tot 6 kon tellen? Hoofdgerecht: een zalmtartaar (zit tenslotte vlak bij zee ), maar dan met frieten… wat zou Gordon hier van vinden.
‘T ”grond”personeel kan er niks aan doen, maar fooi heb ik niet gegeven.
Inmiddels zit ik weer op ’t ”eigen” terras dit verslag te schrijven. Er is braderie, en d’r zitten ook live-artiesten. Wat mis ik nú m’n eigen vertrouwde Musicnight in Echt, waar ik vandaag voor ’t eerst sinds mensenheugenis verstek moet laten gaan. Iedereen veel plezier daar . Cheers iig.
En ow: wat de route van (over)morgen betreft: zondag ruk. Dussss, hotel in Limoges geannuleerd. Morgen draai ik hier eerst nog wat rondjes om plaatsnaambordjes te fotograferen (Soustons, Dax, Mont de Marsan, Saint Vincent…. enfin, Arno snapt dit ), en dan zo ver mogelijk noordwaarts zodat ik zondag zo weinig mogelijk km’s door regen/onweer hoef af te leggen.
A demain.
