Goedenavond.
Ik begin vandaag met ’t verslag wat ik gisteren niet kon maken. Na 10,5 uur geen druppel regen (wel zweet, maar dat is voor dadelijk) te hebben gehad, openden de hemelsluizen met het eindpunt in zicht. De laatste 25 minuten nog effe zeiknat geworden. En of dat nog niet genoeg was, ging ’t – toen ik eenmaal bij ’t hotel was – helemáál los. ‘T regende zó hard dat ik niet meer naar buiten kon om m’n tassen vd motor te halen of de motor op slot te zetten. Heb er maar op vertrouwd dat ’t dievengilde in dit zuid Franse dorpje met dit beestenweer ook geen zin hadden om te werken. Gevolg: telefoon leeg, opladers op de motor. En om t feest helemaal compleet te maken knalden de stoppen er ook nog regelmatig uit. Daardoor geen stroom, laat staan WiFi, maar daardoor dan weer wél een candlelight-diner.
Enfin, de dag van gisteren dus. De belangrijkste highlights zaten in ’t eerste uur. Om 7 uur liep de wekker al af, omdat ik meteen om 7.30 wilde ontbijten. Ontbijt bij de B&B-keten is voor Franse begrippen zeker góed te noemen! ‘T weer was bewolkt, maar droog. Al zaten er wat buien in de omgeving van Parijs, én helemaal in ’t zuiden.
Doel was om vroeg op zondag dwars door Parijs te gaan rijden. Wellll: dát is gelukt!!! 😀
Eerste fotostop was Stade de France, maar dat viel tegen. Vervolgens richting de Arc de Triomph. En al rijdend door Parijs kreeg ik een goed voorgevoel. Ja, d’r was zeker verkeer, maar bij de Appie of de Netto is ’t drukker. En ja hoor, de Arc is al van ver te zien en eenmaal op de rotonde kon ik de rijbanen uitzoeken!! Behalve wat toeristenbussen was er nauwelijks een auto te zien. ‘T zag er wel geel van de mensen. Ik geloof dat ik wel 4 rondjes heb gereden en ergens ben ik gewoon langs de kant gestopt voor een selfie.
Daarna was ’t wel zoeken, wélke van de (12!!) zijstraten is dan de Champ-Elysees?? Die wielrenners hadden ’t wat dat betreft een stuk gemakkelijker, genoeg verkeersregelaars om ze de juiste kant op te sturen. Een bruidspaar wees de weg, ”ideale plek” om een fotoshoot te doen… Eenmaal op de Champs-Elysees (wat een k-hobbelweg trouwens…) besloot ik om dan ook maar all the way te gaan tot aan de Place de la Concorde. Ik waande me in een touretappe maar was bíjna alleen op de weg .
Waar de renners dan richting ’t Louvre gaan, ging ik de Seine over om de Eifeltoren te zoeken. Nouuuu, gelukkig zie je die al van ver, dus dat kwam wel goed. Ook hier, veel Aziaten, laat ik ’t zo maar noemen. Maja, was zelf geen haar beter :D. Motor aan de kant, binnen ’n minuut een rolletje vol schieten en een paar selfies maken, en dóór!
M’n insta360 heeft overuren gemaakt. De opnames daarvan moet ik nog bewerken maar ik heb ze op ’t toestel al eens teruggekeken en ’t ziet er geweldig uit! Misschien dat ik ook nog met een vlog moet gaan beginnen 😉
Na dit toeristische eerste uurtje, zette ik koers naar de Peripherique om asap Parijs uit te komen. Ondanks werkzaamheden lukte dat vrij aardig. En daarna begon ik aan 790 of 870 km snelweg om tot aan de Spaanse grens te komen. Ik had een tussenpunt gekozen vlak voor Orleans, waar ik de keuze moest maken of ik via Tours/Poitiers of via Limoges/Brive naar Bordeaux zou rijden. Bordeaux is áltijd al een bottleneck, maar sinds de enorme bosbranden was Bordeaux tot voor een week zelfs een niet te passeren station. Veel alternatieve routes gemaakt en daar heb ik er uiteindelijk eentje van gebruikt: via Brive om de drukte op de A10 en de files noord van Bordeaux te omzeilen. Hield in dat ’t de 870km-variant werd.
Verder weinig over te melden. ‘T was warm (toen ik bij Chateauroux effe stil stond voor lunch e.d. gaf de motor 41graden aan, rijdend zat ’t dan rond 35), zonnig, over ’t algemeen weinig verkeer en dan schiet ’t met 140kmh toch aardig op. Maar tóch, ’t is een pokkenend!
Na nog ’n laatste tankstop bij Perigueux (schoot écht niet op….), app-verkeer met ’t hotel (zij zouden op me wachten met de keuken, TOP!!), ’t hernieuwd natsoppen van m’n koelvest, én ’t noodzakelijkerwijs bijvullen van m’n eigen vochtreserves moest ik nóg 350km. De thermometer gaf inmiddels 39 graden aan. Rijdend!!
Om 6 uur bereikte ik Bordeaux en de standaard file aan de zuidkant kwam ik redelijk vlot doorheen. Daarna nog een uurtje aan 140+ richting Bayonne knallen, maar toen werd ’t toch wel donkerder en dreigender. Effe snel gestopt op een aire om iig m’n regenjas aan te trekken, en alle apparatuur die niet waterdicht is naar de koffers te verhuizen.
Héél lang leek ik de dans te ontspringen met buien en regenbogen links en rechts van me. Maar helaas, met nog 25 minuten te rijden kreeg ik toch nog een verfrissende douche.
Meerdere doorwadingen gehad. Dus rustig aan naar Olhette, waar ik uiteindelijk rond half 9 arriveerde, bijna 12 uur onderweg geweest.
Maar goed, ik was goed aangekomen en op zich heb ik relaxed kunnen rijden. De sfeer in Trabenia was aangenaam, relaxed zelfs. Inchecken? ”Je bent er toch, inchecken is alleen maar papierwerk”. Goed en lekker gegeten en gedronken en zo ging ik moe én voldaan om 11 uur naar m’n kamer. A demain cq nos vemos mañana.
