De dag begon zoals altijd vroeg maar met een schitterend uitzicht.
De route werd ingeladen en mijn standpunt dat de witte weggetjes op de Michelin kaart de mooiste pareltjes zijn werd weer onderschreven.
Ik reed rustig verder westwaarts richting de Lyseboth fjord. Maar gaande weg begon het in mijn hoofd te tollen en te spoken. Afwegingen en rekenwerk; vandaag was goed weer maar morgen en overmorgen regen. Daar ontkwam ik niet aan. Of toch? Wat als ik me omdraai? Wat als ik niet de ferry neem maar alvast huiswaarts rij?
Het antwoord lag in de doelstelling van deze trip; “rijden waar het weer goed is”.
En dus hakte ik om half 10 de knoop door, was om 11.15 weer op de plek waar ik overnacht had en reed oostwaarts, richting Zweden
Ik moet zeggen, het Noorse deel van de route was nog alleszins de moeite waard en voerde langs mooie streken.
Daarna begon de onvermijdelijke autobaan. Ik wilde vooral deze eerste dag kilometers maken en stopte pas rond 4 uur voor een McDonalds hap. Tot 6 uur vervolgde ik mijn weg om toen te stoppen en te Googlen voor een geschikte camping. Die vond ik: nog een uur rijden, niet ver van de snelweg en met een ruim aanbod aan stuca’s (hytte maar dan in het Zweeds).
Dus nog ff doorbijten en een uurtje later stond ik aan de receptie van een mooie, grote camping. Nu blijkt dat de Zweden “midzomernacht” vieren en de camping afgeladen vol was. Geen stuca! Sterker nog; ik mocht blij zijn met een plekje op de “vrije weide”. En zo geschiedde dat tijdens dag 8 van mijn MotorTenTocht, ik genoodzaakt was mijn tentje op te bouwen. Immers, als deze camping om genoemde reden vol was, zouden andere dat op dit tijdstip zeker ook zijn.
Ik moet zeggen dat het opbouwen mij allezins meeviel, maar na een snelle douche en een kort telefoontje met Diana viel ik als een blok in slaap.
Ik meen oprecht dat ik prima heb geslapen. Natuurlijk was ik vroeg wakker, maar dat was ik alle vorige dagen ook. En ook het inpakken viel niet tegen, al mag ik thuis de boel nog ff netjes opvouwen.
En vertrok ik om 6.20 uur voor mijn marathon rit van ruim 1000 km die mij huiswaarts zou brengen. Saaie snelweg km’s waar verder ook geen foto’s van zijn. En dat bij temperaturen tot 39 graden, met baustellen en files bezaaid over heel Duitsland.
Uw razende reporter is welgeteld 15 minuten thuis en geniet van een ijskoude Bitburger. Nog een klein hapje, frisse douche en dan vallen de oogje toe(deloe).
