Schwarzwald 2026, dag 1, de Heenreis
Zoals de vaste volgers gewend zijn, bij deze het verslag van onze eerste toerdag. Echter, dit is een heel bijzondere blog. Namelijk uw vaste redacteur PSL is er deze reis niet bij. Het reisgezelschap bestaat namelijk uit ondergetekende (stront gaat voor de bezem) en Hans Verhijden.
Hans besloot de uitnodiging van Subbedeius Motortours aan te nemen, en zelf te ervaren waarom iedereen zo enthousiast is over deze trips.
En dus, na een korte briefing eerder deze week, vertrokken we vanmorgen, na de beursontwikkelingen kop koffie voor de heenreis naar ons onderkomen in het Schwarzwald, hotel Falken in Baiersbronn.
Na de regen van de afgelopen dagen waren we blij dat het droog was, maar het waterig zonnetje had nog lang niet de kracht die we gehoopt hadden. Bij een fris temperatuurtje namen we de snelweg langs Meerssen, Eijsden, Luik, Verviers, Winterspelt en Bitburg, om vervolgens bij Piesport de Moesel over te steken.
Via de Hunsruck kwamen we langs Kaiserslautern, en doken we de mooie Pfalz in. We lunchten bij een restaurant, dat wellicht niet zozeer op lunch was ingesteld, maar waar we zeker nog eens terugkomen voor het diner. We zagen Steaks langskomen, gegrild boven een open vuur.
De reis vlotte prima, en ook het zonnetje begon uiteindelijk zijn beloofde werk te leveren. Toch lukte dat nog niet overal getuige de sneeuw langs de kant van de weg.
Na een stevige rit van een kleine 500 km, arriveerden we om 17.15 uur bij ons hotel. Hotel Falken stelt niet teleur zowel qua accommodatie als diner. Inmiddels is het 21 uur en wordt het tijd voor een laatste biertje en iets voor de maag 
Schwarzwald 2026, dag 2, Rondrit 1
De dag begon grijs en grauw. Althans, het weer. Het ontbijt was geheel in overeenstemming met het avondeten van gisteren, heerlijk en royaal.
Maar vanwege het natte begin van de dag besloten we niet te vroeg te vertrekken en dus verzamelden we om 10 uur bij de motoren. Bij een lichte miezer, en natte wegen werd voorzichtig gereden.
Gaandeweg stopte de miezer en toen we in Triberg stopte voor een kop koffie waren ook de wegen droog. Desondanks namen we rustig de tijd om een winkel met prullaria in de meest kitscherige vormen te bezoeken. Aangetrokken door de grote koekoeksklok die de voorgevel sierde.
Na de genoemde kop koffie reden we verder zuidwaarts. Hier werd de sneeuw langs de kant van de weg, maar ook op de hellingen en weides alsmaar groter. Vlak voor de afslag naar het Hexenloch hebben we nog even foto’s gemaakt, en ook “Drownie” mocht zijn kunsten vertonen (Schwarzwald the Movie volgt later).
Bij de Hexenlochmühle hebben we heerlijk geluncht, en toen de maagjes weer gevuld waren, besloot ondergetekende er maar eens de vaart in te zetten, aangezien de eindtijd van onze route de klok van 18 uur naderde.
Hans volgde probleemloos, en toen we na het parkeren van de motoren in de naastgelegen Bier- ons Weinstube van eerstgenoemde vocht genoten, waren we het roerend eens dat vandaag een heerlijke dag was met prachtige wegen.
De avond gaat nog beginnen; benieuwd wat ons 5 gangen menu vanavond omvat en hoe we de dag laten uitklinken. Maar daarover morgen meer…
Schwarzwald 2026, dag 3, Rondrit 2
Tja, wat moet ik nou schrijven? De afgelopen paar dagen volgzaam achter Peter aan gereden. Nu komt het. Hij heeft elke dag zelf verteld wat we gereden en gedaan hebben. Kom hij een half uur geleden aanzetten dat ik vandaag het verhaal maar eens moest vertellen. Eerst moet ik vertellen dat ik zelden of ooit iets drink. Dat is de afgelopen dagen wel anders geworden. Nu heb ik in het restaurant de iPad voor me, niet geheel nuchter moet ik eea gaan verwoorden. Neem het me niet kwalijk als er wat fouten in de tekst voorkomen.
Peter had ook voor vandaag en mooie route uitgestippeld in de Myrouteapp. Eén route van een dikke 300 km. Die ook zoals gisteren over heuvels en door dalen ging. We hebben over slinger wegen gereden, waarvan ik dacht; Hoe heeft hij ze gevonden. Ik moet zeggen dat ik heerlijk gereden heb. Zo ook als gisteren reed Peter weer een stuk sneller als ikke. Daarentegen heb ik mijn eigen tempo gereden en heerlijk genoten. Het landschap was zo divers. Het ene moment reden we door een dal langs een stromend riviertje en aan de andere kan nog een helling met flink wat resten sneeuw. Het volgende moment over de top van een berg, waar nog zoveel sneeuw lag, dat men er nog kon skien. De temperatuur was gemiddeld tussen de 15 en 18 graden. We hebben zelfs nog wat regen gehad. Ik iets meer als Peter, daar hij wat harder.
Tussendoor hebben we geluncht bij een heerlijk restaurant, genaamd “Gasthof Hirschen”. Het eten was voortreffelijk. Het restaurant bestaat al sinds 1856 en is van generatie naar generatie over gegaan. Het zat ook helemaal voor.
Vervolgens weer verder gereden. Natuurlijk hadden we gisteren in een kroeg naast ons hotel een klein biertje gedrongen. Eén halve liter van het merk Alpirsbacher Klosterbrau en het bleek, dat de brouwerij van dit bier op onzer route lag. Natuurlijk moest er bij de brouwerij gestopt worden om een foto te maken, die over een aantal weken terug te vinden is tegen een wand van de mancave van Peter.
Daarna hebben we de route verder gereden naar ons Hotel.
Het eerste wat we daarna gedaan hebben is naar het kroegje naast ons hotel getogen en een pilsje gedronken. Terwijl we daar zaten hebben we ons nog even verdiept in de likeuren die boven de bar stonden. We konden het niet laten om er iets van uit te proberen.
Nu zitten we nog in het restaurant van ons hotel na te tafelen en te buurten met een Duits echtpaar, dat steeds bij ontbijt en diner naast ons aan een tafel zat. Als ik voor mezelf spreek heb ik een paar heerlijk dagen op de motor gehad. Het was voor mij al een tijd geleden, dat ik toertochten met de motor heb gemaakt. Met Peter als gids kun je altijd een keer ergens komen en het is dan ook nog gezellig. Ik denk dat ik het hierbij laat. Morgen de thuisreis.
Schwarzwald 2026, dag 4, thuisreis
Vanmorgen omstreeks 07,45 uur samen ons laatste ontbijt genuttigd in Hotel Falken. Vervolgens onze gemaakte kosten betaald in het hotel. Hierna onze hotel kamers leeg geruimd en onze de koffers op en aan onze motoren volgepakt. Nadat alles klaar was om te vertrekken, moest Peter toch nog even een laatste “fax” achter laten in het hotel. Ik had nog even tijd om het restaurant in te lopen om afscheid te nemen van de mensen waar we gisteren nog gezellig me hadden gebuurd.
Uiteindelijk vertrokken vanaf het hotel.
Het eerste gedeelte binnen door gereden en gebruik gemaakt van de “Schwarzwald Hochstrasse” (B500). Eén adembenemende route, voor zover we van de omgeving konden genieten door onze gereden snelheden. Op de top heel even gestopt om van van het uitzicht te genieten. Vervolgens weer verder getogen. Op het laatste moment aan het einde van het deze weg nog kunnen voorkomen dat we geflitst werden.
Na deze spectaculaire weg verder binnendoor gereden over andere binnen wegen. Bij een kleine pitstop kwamen we beiden tot de conclusie dat deze wegen maar een saaie bedoening waren. Steeds moesten we in dorpen afremmen en mochten we maar 30 km/uur rijden. De wegen waren niet echt spectaculair vergeleken met de Hochstrasse.
We besloten om zo snel als het kon de juiste autoweg te vinden en vervolgens met een klein beetje gas erop zo snel mogelijk naar huis toe te rijden. Omstreeks 15:30 uur waren we thuis. Mijn boord computer op de motor wist me te vertellen dat de 500 km met een gemiddelde snelheid van 95 km/uur hadden afgelegd.
Rest me nog te vertellen, dat Peter een heerlijke tocht uitgestippeld had. Ik heb genoten en me kostelijk geamuseerd. Ik drink eigenlijk zelden of ooit Bier, maar ik kon het niet over mijn hart krijgen om Peter alleen te laten drinken. Ik heb daarom tijdens de avonden in het hotel en in de kroeg ernaast een paar pilsjes gedronken.
Een dergelijk avontuur samen met Peter is zeker voor herhaling vatbaar.
Ps morgen voeg ik nog wat andere foto’s toe. Ik moet eerst ff de bestanden kleiner maken om ze te kunnen uploaden.